Canım İstanbul

istanbul
Ruhumu eritip de kalıpta döndürmuşlar;
Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.
İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;
O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.
çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;
Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.
Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,
Ve kavuşmuş rüzgar onda, onda misale.
İstanbul benim canım;
Vatanım da vatanım?
İstanbul,
İstanbul?
Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;
Servi, endamlı servi, ahirete perdelik?